ἀμμοπλύτης

Μεσαιωνικά ελληνικά (gkm)

Ετυμολογία

ἀμμοπλύτης < μεσαιωνική ελληνική ἀμμοπλύνω ή αρχαία ελληνική ἄμμος + ελληνιστική κοινή πλύντης

Ουσιαστικό

ἀμμοπλύτης αρσενικό

• (επάγγελμα) εργάτης που πλένει άμμο για να συλλέξει ψήγματα χρυσού

  ※  12ος αιώνας ⌘ Πτωχοπρόδρομος, ανωνύμου, (τέσσερα επαιτικά ποιήματα), Ποίημα Β', ms. G., στίχ. 89 (87-89) @anemi.lib.uoc.gr

  καὶ δίδουν τα καὶ τρώγουν τα, Χριστέ, τῆς ἀνοχῆς σου!,
  καὶ ἀφʼ ὅτου τὰ χωνεύουσιν, ὡς χρυσοχοὶ τεχνῖται,
  καὶ ἀμμοπλύνουν τα καλά, ὥσπερ οἱ ἀμμοπλύται,

  D. C. Hesseling & Hubert Pernot (επιμ.), Poèmes prodromiques en grec vulgaire [Verhandelingender Koninklijke Akademie van Wetenschappen te Amsterdam, Afdeeling Letterkunde, Nieuwe Reeks, Deel XI, No 1], Johanes Müller, Amsterdam 1910.

Κλιτικοί τύποι

• ἀμμοπλύται (ονομαστική και κλητική πληθυντικού)

Πηγές

• ἀμμοπλύτης -  Επιτομή του Λεξικού ⌘ Κριαρά της Μεσαιωνικής Ελληνικής Δημώδους Γραμματείας (1100-1669). Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, [μονοτονικό σύστημα]. 
• σελ.20, Τόμος 2 - ⌘ Κριαράς, Εμμανουήλ. Λεξικό της Μεσαιωνικής Ελληνικής Δημώδους Γραμματείας (1100-1669). Τόμοι Α-… (1969-). Επιμελητές: Τόμοι 1-14, Κριαράς. Τόμοι 15-22, Ιωάννης Ν. Καζάζης. Τόμοι 23-… Γ. Κ. Γιαννάκης. Πολυτονικό σύστημα: τόμοι 1-4, μονοτονικό: τόμοι 5-τέλος, pdf.Βιβλιογραφία.  Οι τόμοι 1-18 στα Άπαντα Εμμανουήλ Κριαρά στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας.