ἀμνησιπόνηρος

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δε μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ/ἡ	ἀμνησιπόνηρος	τὸ	ἀμνησιπόνηρον
γενική	τοῦ/τῆς	ἀμνησιπονήρου	τοῦ	ἀμνησιπονήρου
δοτική	τῷ/τῇ	ἀμνησιπονήρῳ	τῷ	ἀμνησιπονήρῳ
αιτιατική	τὸν/τὴν	ἀμνησιπόνηρον	τὸ	ἀμνησιπόνηρον
κλητική ὦ!		ἀμνησιπόνηρε		ἀμνησιπόνηρον
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ/αἱ	ἀμνησιπόνηροι	τὰ	ἀμνησιπόνηρᾰ
γενική	τῶν	ἀμνησιπονήρων	τῶν	ἀμνησιπονήρων
δοτική	τοῖς/ταῖς	ἀμνησιπονήροις	τοῖς	ἀμνησιπονήροις
αιτιατική	τοὺς/τὰς	ἀμνησιπονήρους	τὰ	ἀμνησιπόνηρᾰ
κλητική ὦ!		ἀμνησιπόνηροι		ἀμνησιπόνηρᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	ἀμνησιπονήρω	τὼ	ἀμνησιπονήρω
γεν-δοτ	τοῖν	ἀμνησιπονήροιν	τοῖν	ἀμνησιπονήροιν
2η κλίση, Κατηγορία 'δύσκολος' όπως «δύσκολος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

ἀμνησιπόνηρος (ελληνιστική κοινή) < → λείπει η ετυμολογία

Επίθετο

ἀμνησιπόνηρος, -ος, -ον (ελληνιστική κοινή)

• που συγχωρεί, που ξεχνά τις προσβολές

  ※  2ος/3ος κε αιώνας ⌘ Κλήμης ο Αλεξανδρεύς, Στρώματα, 7.12.69, @scaife.perseus

  οἱ γὰρ πρὸς ἐχθροὺς ἀφιλάργυροι καὶ ἀμνησιπόνηροι πόσῳ μᾶλλον πρὸς τοὺς οἰκείους ἀγαπητικοί; ὁ τοιοῦτος ἐκ τούτου πρόεισιν ἐπὶ τὸ ἀκριβῶς εἰδέναι καὶ ὅτῳ ἄν τις μάλιστα καὶ ὁπόσον καὶ ὁπότε καὶ ὅπως ἐπιδῴη.

Πηγές

• ἀμνησιπόνηρος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.