ἀμυγδάλη

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
	ἀμυγδᾰλα-
ονομαστική	ἡ	ἀμυγδάλη	αἱ	ἀμυγδάλαι
γενική	τῆς	ἀμυγδάλης	τῶν	ἀμυγδαλῶν
δοτική	τῇ	ἀμυγδάλῃ	ταῖς	ἀμυγδάλαις
αιτιατική	τὴν	ἀμυγδάλην	τὰς	ἀμυγδάλᾱς
κλητική ὦ!		ἀμυγδάλη		ἀμυγδάλαι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀμυγδάλᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		ἀμυγδάλαιν
Το φωνήεν της παραλήγουσας είναι βραχύ.
1η κλίση, ομάδα 'γνώμη', Κατηγορία 'δίκη' όπως «βελόνη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἀμυγδάλη < προέλευσης από την προελληνική

Ουσιαστικό

ἀμυγδάλη θηλυκό (ἀμυγδᾰ́λη)

1. αμύγδαλο
2. κουκούτσι

Πηγές

• ἀμυγδάλη - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.