ἀμφί

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

ἀμφί < ἀμφοῖν / ἀμφότεροι < ονομαστική, αιτιατική ἄμφω, γενική, δοτική ἀμφοῖν,

Στον Όμηρο μόνο ἄμφω στην ονομαστική και αιτιατική.

Προφορά

ΔΦΑ : /am.pʰí/ (5^ος π.Χ. αιώνας Αττική)

ΔΦΑ : /amˈɸi/ (4^ος μ.Χ. αιώνας Κοινή)

ΔΦΑ : /aɱˈfi/ (10^ος μ.Χ. αιώνας Βυζαντινή)

τυπογραφικός συλλαβισμός : ἀμ‐φί

Πρόθεση

ἀμφί

1. (με αιτιατική) γύρω από, ολόγυρα, και από τις δύο πλευρές

   ※  5ος/4ος πκε αιώνας ⌘ Ἀριστοφάνης, Λυσιστράτη, στίχ. 1257

   ἀμφὶ τὰς γένυας ἀφρὸς ἤνσεεν

   κι αφροκόπαγε το στόμα

   Μετάφραση (1965): Κώστας Βάρναλης, Αθήνα: Κέδρος @greek‑language.gr

   Και από τις δύο πλευρές των σιαγόνων αφρός έβγαινε

2. (με δοτική) απάνω σε, (ε)πάνω σε

   ※  6ος/5ος πκε αιώνας ⌘ Αἰσχύλος, Ἀγαμέμνων, στίχ. 356

   οἱ μὲν γὰρ ἀμφὶ σώμασιν πεπτωκότες

   Αυτοί απ᾽ εδώ πεσμένοι απάνω στα κουφάρια

   Μετάφραση (1911): Ιωάννης Ν. Γρυπάρης, Αθήνα:Φέξης @greek‑language.gr

Άλλες μορφές

• ἀμφίς

Σύνθετα

• → δείτε τη λέξη ἀμφι-

Πηγές

• ἀμφί - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ἀμφί - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.