ἀμφηρεφής

Αρχαία ελληνικά (grc)

→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ/ἡ	ἀμφηρεφής	τὸ	ἀμφηρεφές
γενική	τοῦ/τῆς	ἀμφηρεφοῦς	τοῦ	ἀμφηρεφοῦς
δοτική	τῷ/τῇ	ἀμφηρεφεῖ	τῷ	ἀμφηρεφεῖ
αιτιατική	τὸν/τὴν	ἀμφηρεφῆ	τὸ	ἀμφηρεφές
κλητική ὦ!		ἀμφηρεφές		ἀμφηρεφές
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ/αἱ	ἀμφηρεφεῖς	τὰ	ἀμφηρεφῆ
γενική	τῶν	ἀμφηρεφῶν	τῶν	ἀμφηρεφῶν
δοτική	τοῖς/ταῖς	ἀμφηρεφέσῐ(ν)	τοῖς	ἀμφηρεφέσῐ(ν)
αιτιατική	τοὺς/τὰς	ἀμφηρεφεῖς	τὰ	ἀμφηρεφῆ
κλητική ὦ!		ἀμφηρεφεῖς		ἀμφηρεφῆ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	ἀμφηρεφεῖ	τὼ	ἀμφηρεφεῖ
γεν-δοτ	τοῖν	ἀμφηρεφοῖν	τοῖν	ἀμφηρεφοῖν
3η κλίση, Κατηγορία 'συνεχής' όπως «συνεχής» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

ἀμφηρεφής < ἀμφ- + ἐρέφω • Η Ετυμολογία χρειάζεται ανάπτυξη με τεκμηρίωση. Μπορείτε να βοηθήσετε;  

Επίθετο

ἀμφηρεφής, -ής, -ές

• (για τη φαρέτρα του Απόλλωνα) που είναι κλεισμένη και από τις δύο πλευρές

  ※ 8ος αιώνας πκε ⌘ Ὅμηρος, Ἰλιάς, 1 (Α. Λοιμός. Μῆνις.), στίχ. 45 (43-45)

  Ὣς ἔφατ᾽ εὐχόμενος, τοῦ δ᾽ ἔκλυε Φοῖβος Ἀπόλλων, | βῆ δὲ κατ᾽ Οὐλύμποιο καρήνων χωόμενος κῆρ, | τόξ᾽ ὤμοισιν ἔχων ἀμφηρεφέα τε φαρέτρην·

  Ευχήθη και ως τον άκουσεν ο Φοίβος ο Απόλλων, | κατέβη από τες κορυφές του Ολύμπου θυμωμένος, | με τόξον και μ᾽ ολόκλειστην φᾳρέτραν εις τους ώμους.

  Έμμετρη μετάφραση (1922): Ιάκωβος Πολυλάς, @greek‑language.gr

Συγγενικά

• ἀμφερέφω
• → και δείτε τις λέξεις ἀμφ- και ἐρέφω

Πηγές

• ἀμφηρεφής - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.