ἀνάντης

Αρχαία ελληνικά (grc)

→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ/ἡ	ἀνάντης	τὸ	ἄναντες
γενική	τοῦ/τῆς	ἀνάντους	τοῦ	ἀνάντους
δοτική	τῷ/τῇ	ἀνάντει	τῷ	ἀνάντει
αιτιατική	τὸν/τὴν	ἀνάντη	τὸ	ἄναντες
κλητική ὦ!		ἄναντες		ἄναντες
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ/αἱ	ἀνάντεις	τὰ	ἀνάντη
γενική	τῶν	ἀνάντων	τῶν	ἀνάντων
δοτική	τοῖς/ταῖς	ἀνάντεσῐ(ν)	τοῖς	ἀνάντεσῐ(ν)
αιτιατική	τοὺς/τὰς	ἀνάντεις	τὰ	ἀνάντη
κλητική ὦ!		ἀνάντεις		ἀνάντη
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	ἀνάντει	τὼ	ἀνάντει
γεν-δοτ	τοῖν	ἀνάντοιν	τοῖν	ἀνάντοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'συνήθης' όπως «συνήθης» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

ἀνάντης < → λείπει η ετυμολογία

Επίθετο

ἀνάντης, -ης, ἄναντες

• ανηφορικός, απότομος

Αντώνυμα

• κατάντης
• κατὰ πρανοῦς

Πηγές

• ἀνάντης - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ἀνάντης - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.