ἀναίδεια

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	ἀναίδειᾰ	αἱ	ἀναίδειαι
γενική	τῆς	ἀναιδείᾱς	τῶν	ἀναιδειῶν
δοτική	τῇ	ἀναιδείᾳ	ταῖς	ἀναιδείαις
αιτιατική	τὴν	ἀναίδειᾰν	τὰς	ἀναιδείᾱς
κλητική ὦ!		ἀναίδειᾰ		ἀναίδειαι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀναιδείᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		ἀναιδείαιν
1η κλίση, Κατηγορία 'βοήθεια' όπως «βοήθεια» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἀναίδεια < ἀναιδής + -ια < αἰδώς • Η Ετυμολογία χρειάζεται ανάπτυξη με τεκμηρίωση. Μπορείτε να βοηθήσετε;  

Ουσιαστικό

ἀναίδεια θηλυκό

• η αναίδεια

  ※ 8ος αιώνας πκε ⌘ Ὅμηρος, Ἰλιάς, 1 (Α. Λοιμός. Μῆνις.), στίχ. 149

  Ὤ μοι, ἀναιδείην ἐπιειμένε κερδαλεόφρον

  • Ωιμένα πανουργότατε, μ᾽ αναίδειαν ενδυμένε

  (μετάφραση Ιάκωβου Πολυλά, έκδοση 2015, πρώτη έκδοση 1922 )

Άλλες μορφές

• αττικός τύπος : ἀναιδεία
• επικός, ιωνικός τύπος : ἀναιδείη
• ἀναιδία

Συγγενικά

• ἀναιδής

Πηγές

• ἀναίδεια - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ἀναίδεια - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.