ἀναδίπλωσις

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	ἀναδίπλωσῐς	αἱ	ἀναδιπλώσεις
γενική	τῆς	ἀναδιπλώσεως	τῶν	ἀναδιπλώσεων
δοτική	τῇ	ἀναδιπλώσει	ταῖς	ἀναδιπλώσεσῐ(ν)
αιτιατική	τὴν	ἀναδίπλωσῐν	τὰς	ἀναδιπλώσεις
κλητική ὦ!		ἀναδίπλωσῐ		ἀναδιπλώσεις
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀναδιπλώσει
γεν-δοτ	τοῖν		ἀναδιπλωσέοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'δύναμις' όπως «δύναμις» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἀναδίπλωσις < → λείπει η ετυμολογία

Ουσιαστικό

ἀναδίπλωσις, -εως θηλυκό

1. (για έντερα ζώων) δίπλωση

   ※  4ος πκε αιώνας ⌘ Ἀριστοτέλης, Τῶν περὶ τὰ ζῷα ἱστοριῶν, 2, 17 @scaife.perseus

   Καὶ τὸ τοῦ ἐντέρου δὲ μέγεθος ἁπλοῦν, καὶ ἀναδίπλωσιν ἔχει, ὃ ἀναλύεται εἰς ἕν.

2. (ελληνιστική σημασία, ιατρική) διπλή μόλυνση
3. (ελληνιστική σημασία, στη ρητορική) επανάληψη
4. (ελληνιστική σημασία, γραμματική) αναδιπλασιασμός

Πηγές

• ἀναδίπλωσις - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.