ἀνδρών

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	ἀνδρών	οἱ	ἀνδρῶνες
γενική	τοῦ	ἀνδρῶνος	τῶν	ἀνδρώνων
δοτική	τῷ	ἀνδρῶνῐ	τοῖς	ἀνδρῶσῐ(ν)
αιτιατική	τὸν	ἀνδρῶνᾰ	τοὺς	ἀνδρῶνᾰς
κλητική ὦ!		ἀνδρών		ἀνδρῶνες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀνδρῶνε
γεν-δοτ	τοῖν		ἀνδρώνοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'χειμών' όπως «χειμών» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἀνδρών < (ἀνήρ) ἀνδρ- + -ών

Ουσιαστικό

ἀνδρών, -ῶνος αρσενικό

• ανδρωνίτης, ανδρικά διαμερίσματα

  άλλες μορφές: ἀνδρεών

Δείτε επίσης

• γυναικεῖον
• νυμφών

Πηγές

• ἀνδρών - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ἀνδρών - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.