ἀντίκοιλον

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	τὸ	ἀντίκοιλον	τὰ	ἀντίκοιλᾰ
γενική	τοῦ	ἀντικοίλου	τῶν	ἀντικοίλων
δοτική	τῷ	ἀντικοίλῳ	τοῖς	ἀντικοίλοις
αιτιατική	τὸ	ἀντίκοιλον	τὰ	ἀντίκοιλᾰ
κλητική ὦ!		ἀντίκοιλον		ἀντίκοιλᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀντικοίλω
γεν-δοτ	τοῖν		ἀντικοίλοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'πρόσωπον' όπως «πρόσωπον» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἀντίκοιλον < ἀντί- + αρχαία ελληνική κοῖλος σε ουδέτερο γένος

Ουσιαστικό

ἀντίκοιλον ουδέτερο (ελληνιστική κοινή)

• (ανατομία) το αντίκοιλο του πέλματος του ποδιού

Πηγές

• ἀντίκοιλον - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.