ἀνταλλαγή

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δεν μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	ἀνταλλαγή	αἱ	ἀνταλλαγαί
γενική	τῆς	ἀνταλλαγῆς	τῶν	ἀνταλλαγῶν
δοτική	τῇ	ἀνταλλαγῇ	ταῖς	ἀνταλλαγαῖς
αιτιατική	τὴν	ἀνταλλαγήν	τὰς	ἀνταλλαγᾱ́ς
κλητική ὦ!		ἀνταλλαγή		ἀνταλλαγαί
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀνταλλαγᾱ́
γεν-δοτ	τοῖν		ἀνταλλαγαῖν
1η κλίση, Κατηγορία 'ψυχή' όπως «ψυχή» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἀνταλλαγή (ελληνιστική κοινή) < ἀνταλλαγ- < αρχαία ελληνική ἀνταλλάσσω. Μορφολογικά αναλύεται σε ἀντ- + ἀλλαγή

Ουσιαστικό

ἀνταλλαγή, -ῆς θηλυκό (ελληνιστική κοινή)

• η ανταλλαγή, ο αντιπραγματισμός

  ※  4ος πκε αιώνας Διογένης ο Κυνικός, Ἐπιστολές, 10.1

  οὐ γὰρ προῖκα οὐδ' ἐπὶ χείρονι ἀνταλλαγῇ

Πηγές

• ἀνταλλαγή - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.