ἀντιλογία

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	ἀντιλογίᾱ	αἱ	ἀντιλογίαι
γενική	τῆς	ἀντιλογίᾱς	τῶν	ἀντιλογιῶν
δοτική	τῇ	ἀντιλογίᾳ	ταῖς	ἀντιλογίαις
αιτιατική	τὴν	ἀντιλογίᾱν	τὰς	ἀντιλογίᾱς
κλητική ὦ!		ἀντιλογίᾱ		ἀντιλογίαι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀντιλογίᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		ἀντιλογίαιν
1η κλίση, ομάδα 'χώρα', Κατηγορία 'σοφία' όπως «σοφία» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἀντιλογία < ἀντίλογος < ἀντιλέγω. Μορφολογικά αναλύεται σε < ἀντι- + -λογία.

Ουσιαστικό

ἀντιλογία, -ας θηλυκό

1. αντίφαση, διαφωνία

   ※  5ος/4ος πκε αιώνας ⌘ Πλάτων, Πολιτεία, 5, 454b

   παντάπασι μὲν οὖν, ἦν δ᾽ ἐγώ: κινδυνεύομεν γοῦν ἄκοντες ἀντιλογίας ἅπτεσθαι.

2. συζήτηση υπόθεσης
3. αντιλογία, διαφωνία, διαμάχη
4. (στον πληθυντικό, ἀντιλογίαι) επιχειρήματα εναντίον των επιχειρημάτων άλλου

Άλλες μορφές

• ιωνικός τύπος : ἀντιλογίη

  ※ 5ος αιώνας πκε ⌘ Ἡρόδοτος, Ἱστορίαι, 8 (Οὐρανία), 77

  ἐς τοιαῦτα μὲν καὶ οὕτω ἐναργέως λέγοντι Βάκιδι ἀντιλογίης χρησμῶν πέρι οὔτε αὐτὸς λέγειν τολμέω οὔτε παρ᾽ ἄλλων ἐνδέκομαι.

Πηγές

• ἀντιλογία - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ἀντιλογία - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.