ἀντιστοιχία

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	ἀντιστοιχίᾱ	αἱ	ἀντιστοιχίαι
γενική	τῆς	ἀντιστοιχίᾱς	τῶν	ἀντιστοιχιῶν
δοτική	τῇ	ἀντιστοιχίᾳ	ταῖς	ἀντιστοιχίαις
αιτιατική	τὴν	ἀντιστοιχίᾱν	τὰς	ἀντιστοιχίᾱς
κλητική ὦ!		ἀντιστοιχίᾱ		ἀντιστοιχίαι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀντιστοιχίᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		ἀντιστοιχίαιν
1η κλίση, ομάδα 'χώρα', Κατηγορία 'σοφία' όπως «σοφία» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἀντιστοιχία < ἀντίστοιχος + -ία < ἀντι- + στείχω

ΑΠΟΓΟΝΟΙ: ↷ λατινικά: antistoechia

Ουσιαστικό

ἀντιστοιχία, -ίας θηλυκό

1. η συμμετρική τοποθέτηση, το να βρίσκεται κάτι απέναντι σε κάτι άλλο

   ※  4ος πκε αιώνας ⌘ Ἀριστοτέλης, Προβλήματα (αμφίβολο)^w, 19

   ὅπερ κατὰ τὴν ἀντιστοιχίαν τῶν ποδῶν ἦν ἡ κίνησις.

2. (γραμματική) η αντιστοιχία των άφωνων ψιλόπνοων (π, τ, κ), των άφωνων δασύπνοων (φ, θ, χ) και των αφώνων μέσων (β, δ, γ)

   ※  2/3ος κε αιώνας ⌘ Ἀθήναιος ὁ Nαυκρατίτης, Δειπνοσοφισταί, 11, 103 , 501b, @scaife.perseus, @el.wikisource

   ἡ μὲν φιάλη, φησί, κατ' ἀντιστοιχίαν ἐστὶ πιάλη

Πηγές

• ἀντιστοιχία - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.