ἀντοχή

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	ἀντοχή	αἱ	ἀντοχαί
γενική	τῆς	ἀντοχῆς	τῶν	ἀντοχῶν
δοτική	τῇ	ἀντοχῇ	ταῖς	ἀντοχαῖς
αιτιατική	τὴν	ἀντοχήν	τὰς	ἀντοχᾱ́ς
κλητική ὦ!		ἀντοχή		ἀντοχαί
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀντοχᾱ́
γεν-δοτ	τοῖν		ἀντοχαῖν
1η κλίση, Κατηγορία 'ψυχή' όπως «ψυχή» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἀντοχή < αρχαία ελληνική ἀντέχω < ἀντί + ἔχω

Ουσιαστικό

ἀντοχή θηλυκό (ελληνιστική κοινή)

1. προσκόλληση, προσήλωση
2. συνοχή

Πηγές

• ἀντοχή - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.