ἀποκλεισμός

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δεν μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	ἀποκλεισμός	οἱ	ἀποκλεισμοί
γενική	τοῦ	ἀποκλεισμοῦ	τῶν	ἀποκλεισμῶν
δοτική	τῷ	ἀποκλεισμῷ	τοῖς	ἀποκλεισμοῖς
αιτιατική	τὸν	ἀποκλεισμόν	τοὺς	ἀποκλεισμούς
κλητική ὦ!		ἀποκλεισμέ		ἀποκλεισμοί
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀποκλεισμώ
γεν-δοτ	τοῖν		ἀποκλεισμοῖν
2η κλίση, Κατηγορία 'ναός' όπως «ναός» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἀποκλεισμός (ελληνιστική κοινή) < ἀπολείω

Ουσιαστικό

ἀποκλεισμός, -οῦ αρσενικό (ελληνιστική κοινή)

1. αποκλεισμός

   ※  1ος/2ος κε αιώνας Επίκτητος, Ἀρριανοῦ τῶν Ἐπικτήτου Διατριβῶν, 4.7.20 @scaife.perseus

   ἀποκλεισμὸς ἐμοὶ οὐ γίνεται, ἀλλὰ τοῖς βιαζομένοις.

2. εγκλεισμός στη φυλακή

Πηγές

• ἀποκλεισμός - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.