ἀπόβασις

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	ἀπόβασῐς	αἱ	ἀποβάσεις
γενική	τῆς	ἀποβάσεως	τῶν	ἀποβάσεων
δοτική	τῇ	ἀποβάσει	ταῖς	ἀποβάσεσῐ(ν)
αιτιατική	τὴν	ἀπόβασῐν	τὰς	ἀποβάσεις
κλητική ὦ!		ἀπόβασῐ		ἀποβάσεις
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀποβάσει
γεν-δοτ	τοῖν		ἀποβασέοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'δύναμις' όπως «δύναμις» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἀπόβασις < ἀπό- + βαίνω

Ουσιαστικό

ἀπόβασις θηλυκό

1. αποβίβαση

   ※  5ος πκε αιώνας ⌘ Θουκυδίδης, Ἱστορίαι, Α, 108

   ἐν ἀποβάσει τῆς γῆς

   • όταν αποβιβάστηκαν στην ξηρά

2. πολεμική απόβαση

   ※  5ος πκε αιώνας ⌘ Θουκυδίδης, Ἱστορίαι, Γ, 103

   ἀπὸ τῶν νεῶν ὁ Λάχης καὶ οἱ Ἀθηναῖοι ἐς τὴν Λοκρίδα ἀποβάσεις τινὰς ποιησάμενοι

3. πρόσβαση, αποβάθρα

   ※  1ος/2ος κε αιώνας ⌘ Πλούταρχος, Βίοι Παράλληλοι, Σόλων, 14.8

   οὐκ ἔχει ἀπόβασιν

   • δεν είχε σημείο να πιάσουν τα καράβια και να αποβιβαστούν οι άνδρες

4. (ελληνιστική σημασία) σκάλα
5. (ελληνιστική σημασία) διέξοδος, διαφυγή
6. (ελληνιστική σημασία) έκβαση, αποτέλεσμα

Πηγές

• ἀπόβασις - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ἀπόβασις - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.