ἀπόκρυψις

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	ἀπόκρυψῐς	αἱ	ἀποκρύψεις
γενική	τῆς	ἀποκρύψεως	τῶν	ἀποκρύψεων
δοτική	τῇ	ἀποκρύψει	ταῖς	ἀποκρύψεσῐ(ν)
αιτιατική	τὴν	ἀπόκρυψῐν	τὰς	ἀποκρύψεις
κλητική ὦ!		ἀπόκρυψῐ		ἀποκρύψεις
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀποκρύψει
γεν-δοτ	τοῖν		ἀποκρυψέοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'δύναμις' όπως «δύναμις» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἀπόκρυψις < θέμα ἀπόκρυπ- του ἀποκρύπτω + -σις. Μορφολογικά αναλύεται σε ἀπό- + κρυπ- + -σις.

ΑΠΟΓΟΝΟΙ: ⇘ νέα ελληνικά: απόκρυψη

Προφορά

ΔΦΑ : /a.pó.kɾy.psis/ (5^ος π.Χ. αιώνας Αττική)

ΔΦΑ : /aˈpo.kɾy.psis/ (4^ος μ.Χ. αιώνας Κοινή)

τυπογραφικός συλλαβισμός : ἀ‐πό‐κρυ‐ψις

Ουσιαστικό

ἀπόκρυψις, -εως θηλυκό

• εξαφάνιση, απόκρυψη των άστρων

  ※  1ος/2ος κε αιώνας ⌘ Πλούταρχος, Ἠθικά, 20. Αἴτια Ῥωμαϊκά, 84. Διὰ τί τὴν τῆς ἡμέρας ἀρχὴν ἐκ μέσης νυκτὸς λαμβάνουσι;

  Ὡς μὲν γὰρ οἱ πολλοὶ τῇ αἰσθήσει διορίζουσιν ἡμέρας μὲν ἀρχὴν τὴν πρώτην ἀνάσχεσιν τοῦ ἡλίου, νυκτὸς δὲ 〈τὴν〉 τελευταίαν ἀπόκρυψιν λαμβάνοντες, οὐχ ἕξομεν ἰσημερίαν, ἀλλ´ ἣν μάλιστα τῇ ἡμέρᾳ νύκτα παρισοῦσθαι δοκοῦμεν, αὕτη τῆς ἡμέρας ἐλάττων φανεῖται τῷ τοῦ ἡλίου μεγέθει.

  → λείπει η μετάφραση

Πηγές

• ἀπόκρυψις - ΜΟΡΦΩ (στα αγγλικά) Μορφολογικό ευρετήριο για την αρχαία ελληνική γλώσσα του Πανεπιστημίου του Σικάγου.
• ἀπόκρυψις -  Diccionario Griego-Español (DGE en línea) [Λεξικό ελληνικών (αρχαίων) - ισπανικών online] (στα ισπανικά) του Francisco R. Adrados (Φρανθίσκο Αδράδος) & Juan Rodríguez Somolinos, έως στο λήμμα «ἔξαυος» (συντομογραφίες).
• Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français (Το Μεγάλο Μπαγί: Λεξικό [αρχαίας] ελληνικής-γαλλικής), Παρίσι: Hachette.
• ἀπόκρυψις - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ἀπόκρυψις - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.
• Πάπυρος–Λαρούς–Μπριτάννικα: Λεξικό της ελληνικής γλώσσας, αρχαίας - μεσαιωνικής - νέας, ερμηνευτικό - ετυμολογικό. Αθήνα: Πάπυρος, 1981‑1994, έκδοση: 2013.