ἀρή

Αρχαία ελληνικά (grc)

επική κλίση
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	ἀρή	αἱ	ἀραί
γενική	τῆς	ἀρῆς	τῶν/τάων	ἀρῶν
δοτική	τῇ	ἀρῇ	ταῖς	ἀραῖς
αιτιατική	τὴν	ἀρήν	τὰς	ἀρᾱ́ς
κλητική ὦ!		ἀρή		ἀραί
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀρᾱ́
γεν-δοτ	τοῖιν		ἀραῖν
1η κλίση, Κατηγορία 'ψυχή' όπως «ψυχή» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ουσιαστικό

ἀρή θηλυκό

• ιωνικός τύπος του ἀρά

  ※ 8ος αιώνας πκε ⌘ Ὅμηρος, Ἰλιάς, 12 (Μ. Τειχομαχία.), στίχ. 334

  ὅς τίς οἱ ἀρὴν ἑτάροισιν ἀμύναι·

  ※ 8ος αιώνας πκε ⌘ Ὅμηρος, Ὀδύσσεια, 2 (β. Ἰθακησίων ἐκκλησία καὶ Τηλεμάχου ἀποδημία.), στίχ. 59

  ἀρὴν ἀπὸ οἴκου ἀμῦναι

Πηγές

• ἀρή - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.