ἀριθμός

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	ἀριθμός	οἱ	ἀριθμοί
γενική	τοῦ	ἀριθμοῦ	τῶν	ἀριθμῶν
δοτική	τῷ	ἀριθμῷ	τοῖς	ἀριθμοῖς
αιτιατική	τὸν	ἀριθμόν	τοὺς	ἀριθμούς
κλητική ὦ!		ἀριθμέ		ἀριθμοί
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀριθμώ
γεν-δοτ	τοῖν		ἀριθμοῖν
2η κλίση, Κατηγορία 'ναός' όπως «ναός» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἀριθμός < → λείπει η ετυμολογία

Ουσιαστικό

ἀριθμός αρσενικό

1. ο αριθμός
2. αρίθμηση, μέτρημα, υπολογισμός
3. (για τόπο ή χρόνο) διάστημα, έκταση, ποσό
4. τμήμα, μέρος συνόλου ομοειδών
5. αριθμητική σειρά, διάταξη
6. τάξη, αξία, σημασία, θέση
7. σημείο πληρότητας ή ολοκλήρωσης
8. η αριθμητική, η επιστήμη των αριθμών
9. (φιλοσοφία) η αφηρημένη έννοια του αριθμού
10. κάτι που θεωρείται απλώς ως ποσότητα χωρίς να του αποδίδεται ιδιαίτερη σημασία, το ασήμαντο
11. (περιλπτ.) αναξιόλογο πλήθος ανθρώπων
12. (στην ρητορική) ο ρυθμός στον πεζό λόγο
13. (στον πληθυντικό) τα στρατιωτικά τάγματα
14. (στη δοτική) ορισμένο, καθορισμένο ποσό
15. κατάλληλη περίσταση, περίπτωση

Εκφράσεις

• οἱ ἀριθμοὶ τοῦ σώματος = οι αναλογίες του σώματος
• ἀριθμὸς ἀργυρίου ἢ χρυσίου = χρηματικό ποσό
• ἀριθμὸν ἔχω ή ἐν ἀριθμῷ εἰμι = λαμβάνομαι υπ' όψιν, υπολογίζομαι, λογαριάζομαι
• ἀριθμός ἡμερῶν = τέλος χρονικού διαστήματος, λήξη, συμπλήρωση ορισμένης χρονικής περιόδου.

Σύνθετα

• αυτοαριθμός
• ετεράριθμος
• συνάριθμος
• τοσοντάριθμος
• τρισάριθμος
• ψευδαριθμός
• ωράριθμος

Πηγές

• ἀριθμός - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ἀριθμός - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.