ἀρτύς

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	ἀρτύς	αἱ	ἀρτύες
γενική	τῆς	ἀρτύος	τῶν	ἀρτύων
δοτική	τῇ	ἀρτύῐ̈	ταῖς	ἀρτύσῐ(ν)
αιτιατική	τὴν	ἀρτύν	τὰς	ἀρτῦς
κλητική ὦ!		ἀρτύ		ἀρτύες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀρτύε
γεν-δοτ	τοῖν		ἀρτύοιν
Το υ στις καταλήξεις είναι βραχύ ῠ- σε τρισύλλαβα και μακρό ῡ- σε δισύλλαβα.
3η κλίση, Κατηγορία 'ἰχθύς' όπως «ἰχθύς» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἀρτύς < → λείπει η ετυμολογία

Ουσιαστικό

ἀρτύς θηλυκό

1. δεσμός
2. σύνδεσμος
3. συνασπισμός
4. φιλία
5. συμμαχία

Συνώνυμα

• ἀραρίσκω (ιωνικός τύπος )

Συγγενικά

• ἀραρίσκω

Πηγές

• ἀρτύς - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.