ἀστράβη

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
	ἀστρᾰβα-
ονομαστική	ἡ	ἀστράβη	αἱ	ἀστράβαι
γενική	τῆς	ἀστράβης	τῶν	ἀστραβῶν
δοτική	τῇ	ἀστράβῃ	ταῖς	ἀστράβαις
αιτιατική	τὴν	ἀστράβην	τὰς	ἀστράβᾱς
κλητική ὦ!		ἀστράβη		ἀστράβαι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀστράβᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		ἀστράβαιν
Το φωνήεν της παραλήγουσας είναι βραχύ.
1η κλίση, ομάδα 'γνώμη', Κατηγορία 'δίκη' όπως «βελόνη» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἀστράβη πιθανόν < ἀστραβής → δείτε  / ἀστραφής με ἀ- στερητικό + στραφ- στρέφω

Ουσιαστικό

ἀστράβη θηλυκό (ἀστρᾰ́βη)

• σαμάρι

Πηγές

• ἀστράβη - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ἀστράβη - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.