ἀστραγαλίσκος

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δεν μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	ἀστραγαλίσκος	οἱ	ἀστραγαλίσκοι
γενική	τοῦ	ἀστραγαλίσκου	τῶν	ἀστραγαλίσκων
δοτική	τῷ	ἀστραγαλίσκῳ	τοῖς	ἀστραγαλίσκοις
αιτιατική	τὸν	ἀστραγαλίσκον	τοὺς	ἀστραγαλίσκους
κλητική ὦ!		ἀστραγαλίσκε		ἀστραγαλίσκοι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀστραγαλίσκω
γεν-δοτ	τοῖν		ἀστραγαλίσκοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'δρόμος' όπως «δρόμος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἀστραγαλίσκος < υποκοριστικό του ἀστράγαλος

Ουσιαστικό

ἀστραγαλίσκος, -ου αρσενικό (ελληνιστική κοινή)

1. (ανατομία) ο μικρός αστράγαλος
2. (ιατρική) ονομασία χειρουργικού εργαλείου

Πηγές

• ἀστραγαλίσκος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.