ἀσφάραγος

Αρχαία ελληνικά (grc)

Προφορά

ΔΦΑ : /a.spʰá.ɾa.gos/ (5^ος π.Χ. αιώνας Αττική)

τυπογραφικός συλλαβισμός : ἀ‐σφά‐ρα‐γος

Ετυμολογία 1

ἀσφάραγος < πρωτοελληνική ? + -ος. Πιθανώς συγγενές με το φάραγξ.

Ουσιαστικό

ἀσφάραγος, -ου/οιο αρσενικό (επικός)

• (ανατομία) φάρυγγας, λαρύγγι, οισοφάγος

  ≈ συνώνυμα: φάρυγξ

Κλίση

επική κλίση
↓ πτώσεις	ενικός
	ᾰσφᾰρᾰγ-
ονομαστική	ὁ	ἀσφάραγος
γενική	τοῦ/τοῖο	ἀσφαράγου
δοτική	τῷ	ἀσφαράγῳ
αιτιατική	τὸν	ἀσφάραγον
κλητική ὦ!		ἀσφάραγε
2η κλίση, Κατηγορία 'θρίαμβος' όπως «θρίαμβος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία 2

ἀσφάραγος < Πιθανώς ἀ- (ευφωνικό) + σπαργάω + -ος.

Ουσιαστικό

ἀσφάραγος, -ου αρσενικό

• τρυφερό βλαστάρι

  → λατινική: asparagus

Κλίση

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	ἀσφάραγος	οἱ	ἀσφάραγοι
γενική	τοῦ	ἀσφαράγου	τῶν	ἀσφαράγων
δοτική	τῷ	ἀσφαράγῳ	τοῖς	ἀσφαράγοις
αιτιατική	τὸν	ἀσφάραγον	τοὺς	ἀσφαράγους
κλητική ὦ!		ἀσφάραγε		ἀσφάραγοι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀσφαράγω
γεν-δοτ	τοῖν		ἀσφαράγοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'θρίαμβος' όπως «θρίαμβος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Πηγές

• ἀσφάραγος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.