ἀτελεσφόρητος

Μεσαιωνικά ελληνικά (gkm)

Ετυμολογία

ἀτελεσφόρητος < (κληρονομημένο) ελληνιστική κοινή ἀτελεσφόρητος

Επίθετο

ἀτελεσφόρητος, -ος, -ον

• ανώριμος, ανολοκλήρωτος

  ※  8ος/9ος αιώνας Θεόδωρος ο Στουδίτης, Epistulae , 459 {1Ἰουλιανῷ βεστήτωρι}, @catholiclibrary.org

  πᾶν κλῆμα μὴ φέρον καρπὸν αἴρει αὐτὸ ὁ πατήρ, καὶ εἰς πῦρ βάλλεται καὶ καίεται. Φοβηθῶμεν οὖν τὸ ὑπόδειγμα, ἀγωνισώμεθα ὑπὲρ τῶν ψυχῶν ἡμῶν πρὶν ἢ ἐπιστῆναι τὴν ὥραν τοῦ θανάτου, μὴ ἐκκοφθῶμεν ὡς ἄκαρποι καὶ ἀτελεσφόρητοι τῆς ἀγαθῆς ἀμπέλου, ἥτις ἐστὶν ὁ Χριστός.

  ※  14ος αιώνας Νικηφόρος Γρηγοράς, Historia Romana, @catholiclibrary.org

  ἀλλὰ τότε μὲν τὴν μελέτην ἐπέσχεν ὁ λογοθέτης τοῦ γενικοῦ Θεόδωρος ὁ Μετοχίτης, ἀτελεσφόρητον τὴν πρᾶξιν ἔσεσθαι μαντευόμενος διὰ τὴν τῶν ἡμερῶν ἄνεσιν.

Κλιτικοί τύποι

• ἀτελεσφόρητοι (ονομαστική και κλητική πληθυντικού αρσενικού και θηλυκού γένους)
• ἀτελεσφόρητον (ονομαστική, αιτιατική και κλητική ενικού ουδετέρου γένους, αιτιατική ενικού αρσενικού και θηλυκού γένους)

---

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δε μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ/ἡ	ἀτελεσφόρητος	τὸ	ἀτελεσφόρητον
γενική	τοῦ/τῆς	ἀτελεσφορήτου	τοῦ	ἀτελεσφορήτου
δοτική	τῷ/τῇ	ἀτελεσφορήτῳ	τῷ	ἀτελεσφορήτῳ
αιτιατική	τὸν/τὴν	ἀτελεσφόρητον	τὸ	ἀτελεσφόρητον
κλητική ὦ!		ἀτελεσφόρητε		ἀτελεσφόρητον
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ/αἱ	ἀτελεσφόρητοι	τὰ	ἀτελεσφόρητᾰ
γενική	τῶν	ἀτελεσφορήτων	τῶν	ἀτελεσφορήτων
δοτική	τοῖς/ταῖς	ἀτελεσφορήτοις	τοῖς	ἀτελεσφορήτοις
αιτιατική	τοὺς/τὰς	ἀτελεσφορήτους	τὰ	ἀτελεσφόρητᾰ
κλητική ὦ!		ἀτελεσφόρητοι		ἀτελεσφόρητᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	ἀτελεσφορήτω	τὼ	ἀτελεσφορήτω
γεν-δοτ	τοῖν	ἀτελεσφορήτοιν	τοῖν	ἀτελεσφορήτοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'δύσκολος' όπως «δύσκολος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

ἀτελεσφόρητος < ἀ- στερητικό + τελεσφορέω + -τος

Επίθετο

ἀτελεσφόρητος, -ος, -ον (ελληνιστική κοινή)

1. (για καρπό, έμβρυο) που δεν έχει ωριμάσει

   ※  4ος/5ος κε αιώνας ⌘ Κύριλλος Α΄ Αλεξανδρείας, In XII Prophetas, joel.1.39, @scaife.perseus

   ξηρὸν δὲ δὴ τάχα καὶ ἀτελεσφόρητον τοῖς ἀγροῖς ἐπικεκλίσθαι τὸν στάχυν.

2. που δεν έχει επιτευχθεί, ανολοκλήρωτος, απρόσιτος

Πηγές

• ἀτελεσφόρητος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.