ἁλιεύς

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	ἁλιεύς	οἱ	ἁλιεῖς - ἁλιῆς*
γενική	τοῦ	ἁλιέως & ἁλιῶς ιωνικός: ἁλιῆος	τῶν	ἁλιέων & ἁλιῶν
δοτική	τῷ	ἁλιεῖ	τοῖς	ἁλιεῦσῐ(ν)
αιτιατική	τὸν	ἁλιέᾱ & ἁλιᾶ	τοὺς	ἁλιέᾱς & ἁλιᾶς
κλητική ὦ!		ἁλιεῦ		ἁλιεῖς - ἁλιῆς*
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἁλιῆ1 ή ἁλιεῖ2
γεν-δοτ	τοῖν		ἁλιέοιν
Κλίνεται όπως το βασιλεύς με επιπλέον συνηρημένους τύπους. * αττικός τύπος 1 όπως στη Γραμματική του Smyth 2 όπως στη Γραμματική Γυμνασίου-Λυκείου Οικονόμου.
3η κλίση, ομάδα 'βασιλεύς', Κατηγορία 'ἁλιεύς' όπως «ἁλιεύς» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἁλιεύς < ἅλς + -εύς • Η Ετυμολογία χρειάζεται ανάπτυξη με τεκμηρίωση. Μπορείτε να βοηθήσετε;  

Ουσιαστικό

ἁλιεύς αρσενικό

1. (επάγγελμα) αλιέας, ψαράς
2. (επάγγελμα) ναυτικός, ναύτης
3. (ιχθυολογία) είδος ψαριού

   ≈ συνώνυμα: βάτραχος

Πηγές

• ἁλιεύς - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ἁλιεύς - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.