ἄθεσμος

Αρχαία ελληνικά (grc)

Πτώση	Ενικός		Πληθυντικός
Ονομαστική	ὁ, ἡ ἄγνωστος	τὸ ἄγνωστον	οἱ, αἱ ἄγνωστοι	τὰ ἄγνωστα
Γενική	τοῦ, τῆς ἀγνώστου	τοῦ ἀγνώστου	τῶν ἀγνώστων	τῶν ἀγνώστων
Δοτική	τῷ, τῇ ἀγνώστῳ	τῷ ἀγνώστῳ	τοῖς, ταῖς ἀγνώστοις	τοῖς ἀγνώστοις
Αιτιατική	τὸν, τὴν ἄγνωστον	τὸ ἄγνωστον	τοὺς, τὰς ἀγνώστους	τὰ ἄγνωστα
Κλητική	ἄγνωστε	ἄγνωστον	ἄγνωστοι	ἄγνωστα
Πτώσεις			Δυικός
Ονομαστική-Αιτιατική-Κλητική			ἀγνώστω
Γενική-Δοτική			ἀγνώστοιν

Ετυμολογία

ἄθεσμος < ἄ- + θεσμός

Επίθετο

ἄθεσμος, ος, ον (ελληνιστική κοινή)

1. συνώνυμο του ἀθέσμιος: άνομος
2. ανήθικος

Συγγενικά

• ἀθεσμία
• ἀθεσμόβιος
• ἀθεσμόβουλος
• ἀθεσμόλεκτρος
• ἀθεσμολογία
• ἀθεσμοσύνη
• ἀθεσμοφάγος

Πηγές

• ἄθεσμος - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ἄθεσμος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.
• ἄθεσμος @biblehub.com