ἄκαινα

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	ἄκαινᾰ	αἱ	ἄκαιναι
γενική	τῆς	ἀκαίνης	τῶν	ἀκαινῶν
δοτική	τῇ	ἀκαίνῃ	ταῖς	ἀκαίναις
αιτιατική	τὴν	ἄκαινᾰν	τὰς	ἀκαίνᾱς
κλητική ὦ!		ἄκαινᾰ		ἄκαιναι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀκαίνᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		ἀκαίναιν
1η κλίση, Κατηγορία 'θάλασσα' όπως «θάλασσα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἄκαινα < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή *h₂eḱ-

Ουσιαστικό

ἄκαινα, -ης θηλυκό

1. αιχμή, βουκέντρα

   ≈ συνώνυμα: ἄκανθα, βούκεντρον

2. (μονάδα μέτρησης) ράβδος μήκους δέκα ποδιών, που χρησιμοποιούταν ως μέτρο
3. (μονάδα μέτρησης) μονάδα ίση με 100 τετραγωνικά πόδια που χρησιμοποιούταν στην Αίγυπτο

Άλλες μορφές

• ἄκαινον

Παράγωγα

• ἀκαινιαῖος
• ἀκαινοτόμητος

Πηγές

• ἄκαινα - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ἄκαινα - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.