ἄκμων

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	ἄκμων	οἱ	ἄκμονες
γενική	τοῦ	ἄκμονος	τῶν	ἀκμόνων
δοτική	τῷ	ἄκμονῐ	τοῖς	ἄκμοσῐ(ν)
αιτιατική	τὸν	ἄκμονᾰ	τοὺς	ἄκμονᾰς
κλητική ὦ!		ἄκμον		ἄκμονες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἄκμονε
γεν-δοτ	τοῖν		ἀκμόνοιν
Το δίχρονο φωνήεν της παραλήγουσας είναι βραχύ.
3η κλίση, Κατηγορία 'γείτων' όπως «μέμνων» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

επική κλίση
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	ἄκμων	οἱ/τοὶ	ἄκμονες
γενική	τοῦ/τοῖο	ἄκμονος	τῶν	ἀκμόνων
δοτική	τῷ	ἄκμονῐ	τοῖς/τοῖσι(ν)	ἄκμοσῐ(ν)
αιτιατική	τὸν	ἄκμονᾰ	τοὺς	ἄκμονᾰς
κλητική ὦ!		ἄκμον		ἄκμονες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἄκμονε
γεν-δοτ	τοῖιν		ἀκμόνοιν
Το δίχρονο φωνήεν της παραλήγουσας είναι βραχύ.
3η κλίση, Κατηγορία 'γείτων' όπως «μέμνων» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἄκμων < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *h₂éḱmō

Ουσιαστικό

ἄκμων, -ονος αρσενικό

1. (αστρονομία) μετεωρόλιθος, κεραυνός
2. (κουζινικά) κόπανος, γουδοχέρι

   ≈ συνώνυμα:  ἀλετρίβανος, δοῖδυξ, κόπανον, λάκτις, ναγεύς, ὕπερος

3. αμόνι σιδηρουργού
4. (πτηνό) είδος αετού
5. (θηλαστικό ζώο) είδος λύκου

Παράγωγα

• (υποκοριστικό) ἀκμόνιον

Απόγονοι

ἄκμων (αρχαία ελληνικά)

→ νέα ελληνικά: άκμων, άκμονας, αμόνι

→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ/ἡ	ἄκμων	τὸ	ἀκμον
γενική	τοῦ/τῆς	ἄκμονος	τοῦ	ἄκμονος
δοτική	τῷ/τῇ	ἄκμονῐ	τῷ	ἄκμονῐ
αιτιατική	τὸν/τὴν	ἄκμονᾰ - ἄκμω	τὸ	ἀκμον
κλητική ὦ!		ἀκμον		ἀκμον
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ/αἱ	ἄκμονες - ἄκμους	τὰ	ἄκμονᾰ - ἄκμω
γενική	τῶν	ἀκμόνων	τῶν	ἀκμόνων
δοτική	τοῖς/ταῖς	ἄκμoσῐ(ν)	τοῖς	ἄκμoσῐ(ν)
αιτιατική	τοὺς/τὰς	ἄκμονᾰς - ἄκμους	τὰ	ἄκμονᾰ - ἄκμω
κλητική ὦ!		ἄκμονες - ἄκμους		ἄκμονᾰ - ἄκμω
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	ἄκμονε	τὼ	ἄκμονε
γεν-δοτ	τοῖν	ἀκμόνοιν	τοῖν	ἀκμόνοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'βελτίων' όπως «βελτίων» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Επίθετο

ἄκμων, -ων, -ον

• (μεταφορικά) ακούραστος, ακαταπόνητος

Πηγές

• ἄκμων - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ἄκμων - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.