ἄλθεξις

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	ἄλθεξῐς	αἱ	ἀλθέξεις
γενική	τῆς	ἀλθέξεως	τῶν	ἀλθέξεων
δοτική	τῇ	ἀλθέξει	ταῖς	ἀλθέξεσῐ(ν)
αιτιατική	τὴν	ἄλθεξῐν	τὰς	ἀλθέξεις
κλητική ὦ!		ἄλθεξῐ		ἀλθέξεις
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀλθέξει
γεν-δοτ	τοῖν		ἀλθεξέοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'δύναμις' όπως «δύναμις» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἄλθεξις < → λείπει η ετυμολογία

Ουσιαστικό

ἄλθεξις, -εως θηλυκό

• (ιατρική) θεραπεία, ίαση

  ※  5ος πκε αιώνας ⌘ Ἱπποκράτης, Περὶ ἀγμῶν, (De fracturis), 10, @scaife.perseus

  τὰ δὲ κοινωνέοντα τοῖσι τῆς κνήμης ὀστέοισι μείζω τε τῶν ἑτέρων ἐστὶ, καὶ κινηθέντων τούτων πουλυχρονιωτέρη ἡ ἄλθεξις.

Πηγές

• ἄλθεξις - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.