ἄλμα

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δεν μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	τὸ	ἄλμᾰ	τὰ	ἄλμᾰτᾰ
γενική	τοῦ	ἄλμᾰτος	τῶν	ἀλμᾰ́των
δοτική	τῷ	ἄλμᾰτῐ	τοῖς	ἄλμᾰσῐ(ν)
αιτιατική	τὸ	ἄλμᾰ	τὰ	ἄλμᾰτᾰ
κλητική ὦ!		ἄλμᾰ		ἄλμᾰτᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἄλμᾰτε
γεν-δοτ	τοῖν		ἀλμᾰ́τοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'κτῆμα' όπως «κτῆμα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἄλμα (ελληνιστική κοινή) < ἄλδω

Ουσιαστικό

ἄλμα, -ατος ουδέτερο (ελληνιστική κοινή)

• ταυτόσημο με ἄλσος

  ※  4ος/3ος πκε αιώνας Λυκόφρων ο Χαλκιδεύς, Ἀλεξάνδρα, 319, @scaife.perseus

  ἵνʼ ἄλμα πάππου καὶ χαμευνάδος μόροι

Πηγές

• ἄλμα - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.