ἄμφοδον

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	τὸ	ἄμφοδον	τὰ	ἄμφοδᾰ
γενική	τοῦ	ἀμφόδου	τῶν	ἀμφόδων
δοτική	τῷ	ἀμφόδῳ	τοῖς	ἀμφόδοις
αιτιατική	τὸ	ἄμφοδον	τὰ	ἄμφοδᾰ
κλητική ὦ!		ἄμφοδον		ἄμφοδᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀμφόδω
γεν-δοτ	τοῖν		ἀμφόδοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'πρόσωπον' όπως «πρόσωπον» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἄμφοδον < ουσιαστικοποιημένο ουδέτερο του επιθέτου ἄμφοδος < ἀμφι- + ὁδός

Ουσιαστικό

ἄμφοδον, -ου ουδέτερο

1. οδός, δρόμος

   ※  5ος/4ος πκε αιώνας ⌘ Ἀριστοφάνης, Απόσπασμα 327 @poesialatina.it

   Ἄμφοδον ἐχρῆν αὐτῷ τεθεῖσθαι τοὔνομα.

   ※  2ος κε αιώνας ⌘ Καινή Διαθήκη, Εὐαγγέλιον κατὰ Μᾶρκον, 11.4 @scaife.perseus

   ἀπῆλθον δὲ καὶ εὗρον τὸν πῶλον δεδεμένον πρὸς τὴν θύραν ἔξω ἐπὶ τοῦ ἀμφόδου, καὶ λύουσιν αὐτόν.

2. οικοδομικό τετράγωνο
3. συνοικία, γειτονιά

   ※  3ος/2ος πκε αιώνας ⌘ Παλαιὰ Διαθήκη κατά την μετάφραση των Εβδομήκοντα , Ιερεμίας, 17.27

   καὶ ἔσται ἐὰν μὴ ἀκούσητέ μου τοῦ ἁγιάζειν τὴν ἡμέραν τῶν σαββάτων, τοῦ μὴ αἴρειν βαστάγματα καὶ μὴ εἰσπορεύεσθαι ταῖς πύλαις Ἱερουσαλὴμ ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῶν σαββάτων, καὶ ἀνάψω πῦρ ἐν ταῖς πύλαις αὐτῆς, καὶ καταφάγεται ἄμφοδα Ἱερουσαλὴμ καὶ οὐ σβεσθήσεται.

Άλλες μορφές

• ἄμφοδος (θηλυκό)

Σύνθετα

• ἀμφοδαρχία
• ἀμφοδάρχης
• ἀμφοδογραμματεύς

Παροιμίες

• οὐ θύρᾳ ἀλλʼ ἀμφόδῳ διέψευσται

Πηγές

• ἄμφοδον - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ἄμφοδον - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.