ἄξεινος

Αρχαία ελληνικά (grc)

→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ/ἡ	ἄξεινος	τὸ	ἄξεινον
γενική	τοῦ/τῆς	ἀξείνου	τοῦ	ἀξείνου
δοτική	τῷ/τῇ	ἀξείνῳ	τῷ	ἀξείνῳ
αιτιατική	τὸν/τὴν	ἄξεινον	τὸ	ἄξεινον
κλητική ὦ!		ἄξεινε		ἄξεινον
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ/αἱ	ἄξεινοι	τὰ	ἄξεινᾰ
γενική	τῶν	ἀξείνων	τῶν	ἀξείνων
δοτική	τοῖς/ταῖς	ἀξείνοις	τοῖς	ἀξείνοις
αιτιατική	τοὺς/τὰς	ἀξείνους	τὰ	ἄξεινᾰ
κλητική ὦ!		ἄξεινοι		ἄξεινᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	ἀξείνω	τὼ	ἀξείνω
γεν-δοτ	τοῖν	ἀξείνοιν	τοῖν	ἀξείνοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'δύσκολος' όπως «δύσκολος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Επίθετο

ἄξεινος, -ος, -ον

• ιωνικός τύπος του ἄξενος: αφιλόξενος

Πηγές

• ἄξεινος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.