ἄραβος

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
	ᾰρᾰβο-
ονομαστική	ὁ	ἄραβος	οἱ	ἄραβοι
γενική	τοῦ	ἀράβου	τῶν	ἀράβων
δοτική	τῷ	ἀράβῳ	τοῖς	ἀράβοις
αιτιατική	τὸν	ἄραβον	τοὺς	ἀράβους
κλητική ὦ!		ἄραβε		ἄραβοι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀράβω
γεν-δοτ	τοῖν		ἀράβοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'θρίαμβος' όπως «θρίαμβος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἄραβος, ήδη ομηρικό < πιθανόν ηχομιμητική λέξη με κατάληξη όπως ταθόρυβος, κόναβος κ.λπ· βλ. και ἄραδος)

Ουσιαστικό

ἄραβος αρσενικό

1. τρίξιμο δοντιών, κροτάλισμα δοντιών

   ※ 8ος αιώνας πκε ⌘ Ὅμηρος, Ἰλιάς, 10 (Κ. Δολώνεια.), στίχ. 375 (375-376)

   ἄραβος δὲ διὰ στόμα γίγνετ᾽ ὀδόντων: χλωρὸς ὑπαὶ δείους: τὼ δ᾽ ἀσθμαίνοντε κιχήτην

   στέκει, του φόβου πράσινος, παντού ριγοκοπώντας, και μες στο στόμα του άκουγες τα δόντια που κροτούσαν. Τότες λαχανιασμένοι οι διο τον φτάνουν Απόδοση Αλέξανδρος Πάλλης)

   ※  7ος πκε αιώνας ⌘ Ἡσίοδος, (αποδίδεται) Ἀσπὶς Ἡρακλέους^w, 404 (402-404)

   ὡς δὲ λέοντε δύω ἀμφὶ κταμένης ἐλάφοιο | ἀλλήλοις κοτέοντες ἐπὶ σφέας ὁρμήσωσι, | δεινὴ δέ σφ᾽ ἰαχὴ ἄραβός θ᾽ ἅμα γίνετ᾽ ὀδόντων ...

   Καθώς λιοντάρια δυο γύρω από ελάφι σκοτωμένο | θυμώνουν μεταξύ τους και ορμούν το ένα στ᾽ άλλο, | και φοβερή ιαχή και τρίξιμο δοντιών συνάμα γίνεται.

   Μετάφραση (2001): Σταύρος Γκιργκένης, Θεσσαλονίκη: Ζήτρος @greek‑language.gr

2. κρότος, κτύπος
3. ψόφος (ο θόρυβος)

Συγγενικά

• ἀραβέω

Δείτε επίσης

• ἄραδος για το γουργούρισμα του στομάχου

Πηγές

• ἄραβος - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ἄραβος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.