ἄρωμα

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	τὸ	ἄρωμᾰ	τὰ	ἀρώμᾰτᾰ
γενική	τοῦ	ἀρώμᾰτος	τῶν	ἀρωμᾰ́των
δοτική	τῷ	ἀρώμᾰτῐ	τοῖς	ἀρώμᾰσῐ(ν)
αιτιατική	τὸ	ἄρωμᾰ	τὰ	ἀρώμᾰτᾰ
κλητική ὦ!		ἄρωμᾰ		ἀρώμᾰτᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀρώμᾰτε
γεν-δοτ	τοῖν		ἀρωμᾰ́τοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'ὄνομα' όπως «ὄνομα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία 1

ἄρωμα < → λείπει η ετυμολογία, πιθανώς από το αἴρω

Ουσιαστικό

ἄρωμα ουδέτερο

1. κάθε αρωματικό βότανο, καρπός, μπαχάρι

   ※  5ος/4ος πκε αιώνας ⌘ Ξενοφῶν, Κύρου Ἀνάβασις, 1, 5.1

   ἅπαντα ἦσαν εὐώδη ὥσπερ ἀρώματα

2. αρωματικό λάδι, άρωμα

Ετυμολογία 2

ἄρωμα < ἀρόω/ἀρῶ + -μα

Ουσιαστικό

ἄρωμα ουδέτερο

• αρόσιμη γη, σιτοφόρα γη, χωράφι

Συγγενικά

• ἀροτήρ
• ἀρότης
• ἄροτος
• ὑπαρόω

Πηγές

• ἄρωμα - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ἄρωμα - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.