ἄσβεστος

Αρχαία ελληνικά (grc)

γένη →	αρσενικό		θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ	ἄσβεστος	ἡ	ἀσβέστη & ἄσβεστος	τὸ	ἄσβεστον
γενική	τοῦ	ἀσβέστου	τῆς	ἀσβέστης & ἀσβέστου	τοῦ	ἀσβέστου
δοτική	τῷ	ἀσβέστῳ	τῇ	ἀσβέστῃ & ἀσβέστῳ	τῷ	ἀσβέστῳ
αιτιατική	τὸν	ἄσβεστον	τὴν	ἀσβέστην & ἄσβεστον	τὸ	ἄσβεστον
κλητική ὦ!		ἄσβεστε		ἀσβέστη & ἄσβεστε		ἄσβεστον
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ	ἄσβεστοι	αἱ	ἄσβεσται & ἄσβεστοι	τὰ	ἄσβεστᾰ
γενική	τῶν	ἀσβέστων	τῶν	ἀσβέστων & ἀσβέστων	τῶν	ἀσβέστων
δοτική	τοῖς	ἀσβέστοις	ταῖς	ἀσβέσταις & ἀσβέστοις	τοῖς	ἀσβέστοις
αιτιατική	τοὺς	ἀσβέστους	τὰς	ἀσβέστᾱς & ἀσβέστους	τὰ	ἄσβεστᾰ
κλητική ὦ!		ἄσβεστοι		ἄσβεσται & ἄσβεστοι		ἄσβεστᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	ἀσβέστω	τὼ	ἀσβέστᾱ & ἀσβέστω	τὼ	ἀσβέστω
γεν-δοτ	τοῖν	ἀσβέστοιν	τοῖν	ἀσβέσταιν & ἀσβέστοιν	τοῖν	ἀσβέστοιν
Ο τύπος του θηλυκού σε -ος, λιγότερο συνηθισμένος.
2η&1η κλίση, Κατηγορία 'ὕπατος' όπως «ὕπατος» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

ἄσβεστος < ἀ- στερητικό + σβεστός (θέμα σβεσ- του σβέννυμι + -τός)

ΑΠΟΓΟΝΟΙ: ↷ λατινικά: asbestos

Επίθετο

ἄσβεστος, -η/ος, -ον

1. αυτός που δεν σβήνει ή δεν μπορεί κανείς να τον σβήσει

   ※ 8ος αιώνας πκε ⌘ Ὅμηρος, Ὀδύσσεια, 4 (δ. Τὰ ἐν Λακεδαίμονι.), στίχ. 584

   ἵν' ἄσβεστον κλέος εἴη

2. εκείνος που δεν σβήνει, που δεν σταματά, ο ακατάπαυστος

Ουσιαστικό

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δεν μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	ἄσβεστος	αἱ	ἄσβεστοι
γενική	τῆς	ἀσβέστου	τῶν	ἀσβέστων
δοτική	τῇ	ἀσβέστῳ	ταῖς	ἀσβέστοις
αιτιατική	τὴν	ἄσβεστον	τὰς	ἀσβέστους
κλητική ὦ!		ἄσβεστε		ἄσβεστοι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀσβέστω
γεν-δοτ	τοῖν		ἀσβέστοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'θρίαμβος' όπως «κάμινος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

ἄσβεστος, -ου θηλυκό (ελληνιστική κοινή)

• (χημεία) οξείδιο του ασβεστίου

  ※  1ος κε αιώνας ⌘ Διοσκουρίδης Πεδάνιος, Περὶ ὕλης ἰατρικῆς^w, 5, 115 @poesialatina.it

  δύναμιν δὲ ἔχει πᾶσα κοινῶς ἄσβεστος πυρωτικήν, δηκτικήν, καυστικήν, ἐσχαρωτικήν. μειγνυμένη δέ τισιν ἑτέροις ὡς στέατι ἢ ἐλαίῳ γίνεται πεπτική, μαλακτική, διασκεδαστική, κατουλωτική. ἐνεργεστέραν δὲ καὶ ταύτης ἡγητέον τὴν πρόσφατον καὶ ἄβροχον.

Παράγωγα

• ἀσβεστώδης

Πηγές

• ἄσβεστος - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ἄσβεστος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.