ἄσις

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	ἄσις	οἱ	ἄσιες ἄσεις
γενική	τοῦ	ἄσιος ἀσέως	τῶν	ἀσίων ἀσέων
δοτική	τῷ	ἄσιῐ ἄσει	τοῖς	ἄσιῐ(ν) ἄσεσι
αιτιατική	τὸν	ἄσιν	τοὺς	ἄσιᾰς ἄσεις
κλητική ὦ!		ἄσι & ἄσις		ἄσιες ἄσεις
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἄσιε ἄσει
γεν-δοτ	τοῖν		ἀσίοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'λάτρις' όπως «λάτρις» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἄσις < → λείπει η ετυμολογία

Ουσιαστικό

ἄσις, -ιος/εως θηλυκό [ᾰ]

• η ιλύς, η λάσπη που αφήνουν τα ποτάμια όταν ξεχειλίζουν

  ※ 8ος αιώνας πκε ⌘ Ὅμηρος, Ἰλιάς, 21 (Φ. Μάχη παραποτάμιος.), στίχ. 321

  τόσσην οἱ ἄσιν καθύπερθε καλύψω.

  ≈ συνώνυμα:  ἰλύς, ὗλις, ὕλις

Παράγωγα

• ἀσώδης

Πηγές

• ἄσις - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.