ἄωτον

Αρχαία ελληνικά (grc)

ουδέτερο ἄωτον ή αρσενικό ἄωτος
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	τὸ	ἄωτον	τὰ	ἄωτᾰ
γενική	τοῦ	ἀώτου	τῶν	ἀώτων
δοτική	τῷ	ἀώτῳ	τοῖς	ἀώτοις
αιτιατική	τὸ	ἄωτον	τὰ	ἄωτᾰ
κλητική ὦ!		ἄωτον		ἄωτᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἀώτω
γεν-δοτ	τοῖν		ἀώτοιν
2η κλίση, Κατηγορία 'πρόσωπον' όπως «πρόσωπον» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία 1

ἄωτον < αβέβαιης ετυμολογίας· έχει προταθεί η σύνδεση με το ρήμα ἄημι (φυσάω, πνέω).

Ουσιαστικό

ἄωτον ουδέτερο

1. καλής ποιότητας μαλλί προβάτου
2. το καλύτερο μέρος ενός οποιουδήποτε πράγματος

   εκφράσεις: ἄκρον ἄωτον (ελληνιστική κοινή)

Άλλες μορφές

• ἄωτος (αρσενικό)

Ετυμολογία 2

ἄωτον: κλιτικός τύπος

Κλιτικός τύπος επιθέτου

ἄωτον

1. αιτιατική ενικού, αρσενικού γένους του ἄωτος
2. ονομαστική, αιτιατική και κλητική ενικού, ουδέτερου γένους του ἄωτος

Κλιτικός τύπος ουσιαστικού

ἄωτον αρσενικό

• αιτιατική ενικού του ἄωτος

Πηγές

• ἄωτον - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ἄωτον - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.