ἅρμοσμα

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	τὸ	ἅρμοσμᾰ	τὰ	ἁρμόσμᾰτᾰ
γενική	τοῦ	ἁρμόσμᾰτος	τῶν	ἁρμοσμᾰ́των
δοτική	τῷ	ἁρμόσμᾰτῐ	τοῖς	ἁρμόσμᾰσῐ(ν)
αιτιατική	τὸ	ἅρμοσμᾰ	τὰ	ἁρμόσμᾰτᾰ
κλητική ὦ!		ἅρμοσμᾰ		ἁρμόσμᾰτᾰ
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἁρμόσμᾰτε
γεν-δοτ	τοῖν		ἁρμοσμᾰ́τοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'ὄνομα' όπως «ὄνομα» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἅρμοσμα < ἁρμόζω

Ουσιαστικό

ἅρμοσμα, -ατος ουδέτερο

• (σπάνιο) εργασία της συναρμολόγησης

  ※  5ος πκε αιώνας ⌘ Εὐριπίδης, Ἑλένη, στίχ. 411 (411-413)

  τρόπις δ᾽ ἐλείφθη ποικίλων ἁρμοσμάτων, | ἐφ᾽ ἧς ἐσώθην μόλις ἀνελπίστωι τύχηι | Ἑλένη τε, Τροίας ἣν ἀποσπάσας ἔχω.

  Μου ξέμεινε η καρένα μόνο κι έτσι | πάνω της έχω ανέλπιστα γλιτώσει | με την Ελένη που ᾽φερα απ᾽ την Τροία.

  Μετάφραση (2006): Τάσος Ρούσσος, Αθήνα: ΟΕΔΒ @greek‑language.gr

Συγγενικά

• → δείτε τη λέξη ἁρμόζω

Πηγές

• ἅρμοσμα - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.