Ἀμφιτροπαιεύς

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	Ἀμφιτροπαιεύς	οἱ	Ἀμφιτροπαιεῖς - Ἀμφιτροπαιῆς*
γενική	τοῦ	Ἀμφιτροπαιέως & Ἀμφιτροπαιῶς	τῶν	Ἀμφιτροπαιέων & Ἀμφιτροπαιῶν
δοτική	τῷ	Ἀμφιτροπαιεῖ	τοῖς	Ἀμφιτροπαιεῦσῐ(ν)
αιτιατική	τὸν	Ἀμφιτροπαιέᾱ & Ἀμφιτροπαιᾶ	τοὺς	Ἀμφιτροπαιέᾱς & Ἀμφιτροπαιᾶς
κλητική ὦ!		Ἀμφιτροπαιεῦ		Ἀμφιτροπαιεῖς - Ἀμφιτροπαιῆς*
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		Ἀμφιτροπαιῆ1 ή Ἀμφιτροπαιεῖ2
γεν-δοτ	τοῖν		Ἀμφιτροπαιέοιν
Κλίνεται όπως το βασιλεύς με επιπλέον συνηρημένους τύπους. * αττικός τύπος 1 όπως στη Γραμματική του Smyth 2 όπως στη Γραμματική Γυμνασίου-Λυκείου Οικονόμου.
3η κλίση, ομάδα 'βασιλεύς', Κατηγορία 'ἁλιεύς' όπως «ἁλιεύς» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

Ἀμφιτροπαιεύς < Ἀμφιτροπή + -εύς

Ουσιαστικό

Ἀμφιτροπαιεύς αρσενικό

• (πατριδωνυμικό) ο κάτοικος ή αυτός που κατάγεται από το δήμο της Αμφιτροπής

Πηγές

• Ἀμφιτροπαιεύς - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.
• Ἀμφιτροπαιεύς - Bailly, Anatole (1935) Le Grand Bailly: Dictionnaire grec-français (Το Μεγάλο Μπαγί: Λεξικό [αρχαίας] ελληνικής-γαλλικής), Παρίσι: Hachette.