Ἀριστογείτων

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
	Ᾰ̓ριστογειτων-, Ᾰ̓ριστογειτον-
ονομαστική	ὁ	Ἀριστογείτων	οἱ	Ἀριστογείτονες
γενική	τοῦ	Ἀριστογείτονος	τῶν	Ἀριστογειτόνων
δοτική	τῷ	Ἀριστογείτονῐ	τοῖς	Ἀριστογείτοσῐ(ν)
αιτιατική	τὸν	Ἀριστογείτονᾰ	τοὺς	Ἀριστογείτονᾰς
κλητική ὦ!		Ἀριστόγειτον		Ἀριστογείτονες
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		Ἀριστογείτονε
γεν-δοτ	τοῖν		Ἀριστογειτόνοιν
Εξαίρεση: η κλητική ενικού με αναβιβασμό τόνου όπως στα κύρια σύνθετα.
3η κλίση, Κατηγορία 'γείτων' όπως «γείτων» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

Ἀριστογείτων < → λείπει η ετυμολογία

Κύριο όνομα

Ἀριστογείτων αρσενικό

• ανδρικό όνομα

Πηγές

• Ἀριστογείτων - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.