ἐΰς

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

ἐΰς: ίσως < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *h₁es- ‎(εἰμί), και έτσι συγγενές με τα εἰμί, οὐσία, ἐτεός κ.ά. Ίσως < πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *h₁su-, μηδενική βαθμίδα του *h₁esu- ‎(ἀγαθός), συγγενές με το εὖ. Ίσως πρωτοϊνδοευρωπαϊκή ρίζα *wesu-

Επίθετο

ἐΰς, -, ἠΰ

1. αγαθός
2. γενναίος
3. ευγενής

Άλλες μορφές

• επικός τύπος : ἠΰς
• μυκηναϊκή διάλεκτος: 𐀁𐀄- ‎(e-u--)