ἐκδιδοῖ

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

ἐκδιδοῖ < θεωρείται ότι ο τύπος αυτός, μαζί με τους τύπους ἐκδιδοῦσι(ν) προέρχονται από έναν αμάρτυρο *ἐκδιδῶ/-όω.

Ρηματικός τύπος

ἐκδιδοῖ

• ιωνικός τύπος του ἐκδίδωσι· γ΄ πρόσωπο ενικού οριστικής ενεργητικού ενεστώτα του ἐκδίδωμι

  ※ 5ος αιώνας πκε ⌘ Ἡρόδοτος, Ἱστορίαι, 1 (Κλειώ), 80.1

  ὃς ἐξ ὄρεος ἱροῦ μητρὸς Δινδυμήνης ῥέων ἐκδιδοῖ ἐς θάλασσαν κατὰ Φώκαιαν πόλιν

  αυτός πηγάζει από το βουνό το αφιερωμένο στη μάνα Δινδυμήνη, και ρέοντας χύνεται στη θάλασσα κοντά στην πόλη Φώκαια

  Μετάφραση (1964): Δημήτρης Ν. Μαρωνίτης Αθήνα:Γκοβόστης @greek‑language.gr

  ※  2ος κε αιώνας ⌘ Ἀρριανός, Ἀνάβασις Ἀλεξάνδρου, Α, 3.2

  ἵνα ἐκδιδοῖ κατὰ πέντε στόματα ἐς τὸν Εὔξεινον πόντον.

  όπου με πέντε στόματα χύνεται στον Εύξεινο Πόντο.

  Μετάφραση (1986, 1998): Θεόδωρος Χ. Σαρικάκης, Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών. @greek‑language.gr

Σημειώσεις

• Απαντάται 31 φορές στον Ηρόδοτο, πάντα για σώμα νερού με την σημασία «χύνει, χύνεται». Απαντάται και σε μεταγενέστερους συγγραφείς, όπως τον Αρριανό, με την ίδια σημασία.