ἐκδιδοῦσιν
Αρχαία ελληνικά (grc)
[επεξεργασία]
Ετυμολογία
[επεξεργασία]
Ρηματικός τύπος
[επεξεργασία]
ἐκδιδοῦσιν
- ιωνικός τύπος του ἐκδιδόασιν· γ΄ πρόσωπο πληθυντικού οριστικής ενεργητικού ενεστώτα του ἐκδίδωμι
- ※ 2ος κε αιώνας ⌘ Ἀρριανός, Ἀνάβασις Ἀλεξάνδρου, Ε, 6.7
- ἐς τήνδε τὴν ἐντὸς θάλασσαν ἐκδιδοῦσιν
- χύνονται σε αυτήν εδώ τη μέσα θάλασσα
- Μετάφραση (1986, 1998): Θεόδωρος Χ. Σαρικάκης, Αθήνα: Ακαδημία Αθηνών. @greek‑language.gr
- ἐς τήνδε τὴν ἐντὸς θάλασσαν ἐκδιδοῦσιν
- ※ 2ος κε αιώνας ⌘ Ἀρριανός, Ἀνάβασις Ἀλεξάνδρου, Ε, 6.7
Άλλες μορφές
[επεξεργασία]- ἐκδιδοῦσι (χωρίς εφελκυστικό νι)
Αναφορές
[επεξεργασία]
- ↑ ἐκδίδωμι - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012