ἐλάσσων

Αρχαία ελληνικά (grc)

→ γένη	αρσενικό & θηλυκό		ουδέτερο
↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ/ἡ	ἐλάσσων	τὸ	ἔλασσον
γενική	τοῦ/τῆς	ἐλάσσονος	τοῦ	ἐλάσσονος
δοτική	τῷ/τῇ	ἐλάσσονῐ	τῷ	ἐλάσσονῐ
αιτιατική	τὸν/τὴν	ἐλάσσονᾰ - ἐλάσσω	τὸ	ἔλασσον
κλητική ὦ!		ἔλασσον		ἔλασσον
↓ πτώσεις	πληθυντικός
ονομαστική	οἱ/αἱ	ἐλάσσονες - ἐλάσσους	τὰ	ἐλάσσονᾰ - ἐλάσσω
γενική	τῶν	ἐλασσόνων	τῶν	ἐλασσόνων
δοτική	τοῖς/ταῖς	ἐλάσσoσῐ(ν)	τοῖς	ἐλάσσoσῐ(ν)
αιτιατική	τοὺς/τὰς	ἐλάσσονᾰς - ἐλάσσους	τὰ	ἐλάσσονᾰ - ἐλάσσω
κλητική ὦ!		ἐλάσσονες - ἐλάσσους		ἐλάσσονᾰ - ἐλάσσω
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ	ἐλάσσονε	τὼ	ἐλάσσονε
γεν-δοτ	τοῖν	ἐλασσόνοιν	τοῖν	ἐλασσόνοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'βελτίων' όπως «βελτίων» - Παράρτημα:Επίθετα & Μετοχές

Ετυμολογία

ἐλάσσων < → λείπει η ετυμολογία

Επίθετο

ἐλάσσων, -ων, ἔλασσον

• συγκριτικός βαθμός του ἐλαχύς

Άλλες μορφές

• αττικός τύπος : ἐλάττων