ἐντελέχεια

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

ἐντελέχεια < ἐν + τέλος + ἔχω

Ουσιαστικό

ἐντελέχεια θηλυκό

• (φιλοσοφία) εντελέχεια

  Ἡ ψυχή ἐστιν ἐντελέχεια ἡ πρώτη σώματος φυσικοῦ δυνάμει ζωήν ἔχοντος (Αριστοτέλης)