ἐπιδιόρθωσις

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δε μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ἡ	ἐπιδιόρθωσῐς	αἱ	ἐπιδιορθώσεις
γενική	τῆς	ἐπιδιορθώσεως	τῶν	ἐπιδιορθώσεων
δοτική	τῇ	ἐπιδιορθώσει	ταῖς	ἐπιδιορθώσεσῐ(ν)
αιτιατική	τὴν	ἐπιδιόρθωσῐν	τὰς	ἐπιδιορθώσεις
κλητική ὦ!		ἐπιδιόρθωσῐ		ἐπιδιορθώσεις
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἐπιδιορθώσει
γεν-δοτ	τοῖν		ἐπιδιορθωσέοιν
3η κλίση, Κατηγορία 'δύναμις' όπως «δύναμις» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἐπιδιόρθωσις < ἐπιδιορθόω / ἐπιδιορθῶ + -σις < ἐπι- + αρχαία ελληνική διορθόω / διορθῶ < διά + ὀρθόω / ὀρθῶ < ὀρθός

Ουσιαστικό

ἐπιδιόρθωσις θηλυκό

1. (ελληνιστική κοινή) διόρθωση
2. (ελληνιστική κοινή) τροποποίηση

Πηγές

• ἐπιδιόρθωσις - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.