ἐπιείκεια

Αρχαία ελληνικά (grc)

Ετυμολογία

ἐπιείκεια < ἐπιεικής + -εια

Ουσιαστικό

ἐπιείκεια

1. το να είναι κάτι σύμφωνο με τη λογική
2. ήπια και ανεκτική αντιμετώπιση, επιείκεια
3. η καλοσύνη, η αγαθότητα

   ※  4ος πκε αιώνας ⌘ Ἀριστοτέλης, Ἠθικὰ Νικομάχεια, Δ, 1175b24

   διαφερουσῶν δὲ τῶν ἐνεργειῶν ἐπιεικείᾳ καὶ φαυλότητι, καὶ τῶν μὲν αἱρετῶν οὐσῶν τῶν δὲ φευκτῶν τῶν δ' οὐδετέρων, ὁμοίως ἔχουσι καὶ αἱ ἡδοναί· καθ' ἑκάστην γὰρ ἐνέργειαν οἰκεία ἡδονὴ ἔστιν.

Πηγές

• ἐπιείκεια - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.