ἐρίγδουπος

Αρχαία ελληνικά (grc)

↓ πτώσεις	ενικός
ονομαστική	ὁ	ἐρίγδουπος
γενική	τοῦ	ἐριγδούπου
δοτική	τῷ	ἐριγδούπῳ
αιτιατική	τὸν	ἐρίγδουπον
κλητική ὦ!		ἐρίγδουπε
2η κλίση, Κατηγορία 'θρίαμβος' όπως «θρίαμβος» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἐρίγδουπος < ἐρι- + (γ)δοῦπος

Ουσιαστικό

ἐρίγδουπος, -ου αρσενικό στον ενικό

• (θεωνύμιο, προσωνυμία) "ο βροντώδης", επίθετο του Διός

  ※ 8ος αιώνας πκε ⌘ Ὅμηρος, Ἰλιάς, 16 (Π. Πατρόκλεια.), στίχ. 89 (87-90)

  εἰ δέ κεν αὖ τοι | δώῃ κῦδος ἀρέσθαι ἐρίγδουπος

  κι εάν θελήσεις δόξαν | να σου χαρίσει ο βροντητής

  Έμμετρη μετάφραση (1922): Ιάκωβος Πολυλάς, @greek‑language.gr [μεταγραφή σε μονοτονικό]

Άλλες μορφές

• ἐρίδουπος

Πηγές

• ἐρίγδουπος - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.