ἐρημοφίλης

Αρχαία ελληνικά (grc)

ελληνιστική κοινή (αρχαία κλίση) δεν μαρτυρείται δυϊκός αριθμός
↓ πτώσεις	ενικός		πληθυντικός
ονομαστική	ὁ	ἐρημοφίλης	οἱ	ἐρημοφίλαι
γενική	τοῦ	ἐρημοφίλου	τῶν	ἐρημοφιλῶν
δοτική	τῷ	ἐρημοφίλῃ	τοῖς	ἐρημοφίλαις
αιτιατική	τὸν	ἐρημοφίλην	τοὺς	ἐρημοφίλᾱς
κλητική ὦ!		ἐρημοφίλη		ἐρημοφίλαι
	δυϊκός
ονομ-αιτ-κλ	τὼ		ἐρημοφίλᾱ
γεν-δοτ	τοῖν		ἐρημοφίλαιν
Το δίχρονο φωνήεν της παραλήγουσας είναι βραχύ.
1η κλίση, ομάδα 'Ἀτρείδης', Κατηγορία 'Κρονίδης' όπως «Κρονίδης» - Παράρτημα:Ουσιαστικά

Ετυμολογία

ἐρημοφίλης < ἐρημο- + φιλ(έω) + -ης

Ουσιαστικό

ἐρημοφίλης, -ου [ῐ] αρσενικό (ελληνιστική κοινή)

• που αγαπά τη μοναξιά, την απομόνωση

Πηγές

• ἐρημοφίλης - Επιτομή του Λεξικού Λίντελ-Σκοτ, Λεξικό της Αρχαίας Ελληνικής Γλώσσας (Επιτομή του Μεγάλου Λεξικού, εκδ. Πελεκάνος, 2007), Ψηφίδες στο Κέντρο Ελληνικής Γλώσσας, 2012
• ἐρημοφίλης - ΛΟΓΕΙΟΝ (αγγλικά, από το 2011) Λεξικά για την αρχαία ελληνική και λατινική γλώσσα (στα αγγλικά, γαλλικά, ισπανικά, κ.λπ.) Πανεπιστήμιο του Σικάγου.