Μετάβαση στο περιεχόμενο

ἐριβρεμέτης

Από Βικιλεξικό

Αρχαία ελληνικά (grc)

[επεξεργασία]

λείπει η κλίση

Ετυμολογία

[επεξεργασία]
ἐριβρεμέτης < ἐρι- + -βρεμέτης < επιτατικό μόριο ἐρι- + βρέμω

Επίθετο

[επεξεργασία]

ἐριβρεμέτης, -ου (επιτατικό επίθετο)

  1. (για τον Δία) που ρίχνει αστραπές, κεραυνούς
     8ος αιώνας πκε  Ὅμηρος, Ἰλιάς, 13 (Ν. Μάχη ἐπὶ ταῖς ναυσί.), στίχ. 624 (623-625)
    οὐδέ τι θυμῷ | Ζηνὸς ἐριβρεμέτεω χαλεπὴν ἐδείσατε μῆνιν | ξεινίου, ὅς τέ ποτ᾽ ὔμμι διαφθέρσει πόλιν αἰπήν·
    χωρίς του αστραποφόρου | Διός ξενίου τον θυμόν ποσώς να στοχασθείτε, | που αυτός τους πύργους γρήγορα της πόλης σας θα ρίξει.
    Έμμετρη μετάφραση (1922): Ιάκωβος Πολυλάς, @greeklanguage.gr
  2. (για λιοντάρι) που βρυχάται δυνατά
  3. (για αυλό) που βγάζει δυνατό ήχο

Άλλες μορφές

[επεξεργασία]

Συνώνυμα

[επεξεργασία]